Ishte një traditë e shkëlqyer e mbajtur në këmbë nga kampione të tilla si Xhovana Trilini apo Valentina Vecali (Vezzali). Si për gjithçka tjetër, edhe për këtë histori ka një fund, dhe Italia nuk mundi të fitonte medalje në disiplinën e “fioretos” në garat e shpatave (skermë). Për herë të parë pas 33 vjetësh, të
E nisi mirë aventurën në Tokio dhe shpreson të vazhdojë po kështu. Italia është në festë për të kaltrit e saj, që po mbajnë lart flamurin tringjyrësh duke ndjekur shembullin e kombëtares së futbollit të trajnerit Roberto Mançini, që fitoi titullin europian. Vito del Akua, medalje ari për Italinë në taekuondo, ndërsa Luixhi Samele fitoi
Autoritetet shëndetësore të rajonit të Lacios janë të alarmuara. Ata kanë llogaritur që vetëm në një pab, gjatë ndeshjes Itali-Belgjikë, janë infektuar 73 njerëz, pasi ata e ndoqën në një numër të madh dhe pa distancim fizik përballjen e Europianit. “Ne po paguajmë pasojat e shkeljes së rregullave gjatë kampionatit, – thotë përgjegjësi i shëndetësisë
I tillë ka qenë simboli i këtij futbolli. Katenaço ishte stili i Italisë, dhe nuk kishte një emër edhe pse Klaudio Xhentile u bë mishërimi i tij, ndërsa ekipi i sotëm ka një tjetër hero. Federiko Kieza, kampion i Europës bashkë me shokët e tij, bëri që gjithë kontinenti të binte në dashuri me të,
Arrigo Saki, njëri prej të “urtëve” të mëdhenj të futbollit të kaltër, deklaroi se suksesi i Italisë ishte falë Roberto Mançinit, që përfaqëon triumfin e ideve në Apenine. Deri më sot, vetëm Saki ka qenë triumfi i ideve të Krujfit dhe të futbollist “shampanjë”, ndërsa Italia vazhdimisht ka qenë një shkollë e futbollit të mbyllur
Më i miri i finales nuk mundi ta përmbante veten. Leonardo Bonuçi, njëri prej gladiatorëve më të mëdhenj të Italisë, bërtiti me të madhe sapo u fitua Kampionati Europian në “Uembli”. “Futbolli po kthehet në shtëpi, – thirri ai me të madhe, ndërsa iu drejtua anglezëve: Duhet të hani ende shumë pjata me makarona!” Ndërsa,
Kupa të Botës kanë plot. Katër të tilla janë vendosur në kabinetin e trofeve në Romë, e fundit në 2006-ën në Gjermani, por Europiani është kthyer në një makth. Një finale e fituar deri në sekondat e fundit u humb përballë Francës në vitin 2000 në Amsterdam, dhe një tjetër nuk pati histori në një
E gjeti titullin ashtu siç duhej, dhe siç i shkon ditës së madhe. Sporti italian do të përjetojë dy kulme dhe e përditshmja “La Gazeta delo Sport” mezi e pret këtë të diel. “Italia, Uimbëlldon dhe Uembli, – shruan ajo në kopertinë, – një e diel si kurrë më parë, diskutojmë dy superfinale!” Gazeta vendos
Në ishull e dinë se të kaltrit janë një kundërshtar “tersi”. Për herë të fundit, Anglia fitoi ndaj Italisë në një ndeshje zyrtare në 1977 në eleminatoret e Kupës së Botës, në të cilën shkuan italianët jo shpikësit e futbollit. Kanë kaluar 44 vjet, gati një shekull, por a mundet që ky mallkim të tejkalohet?
Ishte viti 2006 dhe kombëtarja e asaj kohe, e drejtuar nga Marçelo Lipi, arriti triumfin e madh, të parin pas viti 1982, duke u shpallur kampione e botës në stadiumin “Olimpik” të Berlinit. Ishte data 9 korrik, dhe mediat italiane e kujtojnë sot përvjetorin duke e bërë pikërisht 2 ditë para finales së madhe të
