Para disa ditësh ishin zgjedhjet e “qeverisë së futbollit” dhe ajo që thekte më shumë ishte lumturia kolektive që përshkonte mjedisin e futbollit, madje më shumë votuesit. Nuk e prishim asnjëherë zakonin e vjetër: sa herë votojmë shpërthen hareja dhe nuk merret vesh deri ku ngjitet hipokrizia! Por, çfarë ndodh më pas? Sapo mbarojmë punë
Anis Mehmeti po mahnit me paraqitjet e tij në Championship, një kampionat prestigjioz nga i cili përfitojnë lojtarë edhe kombëtare më prestigjioze se Shqipëria, por fatkeqësisht për mesfushorin nuk është kujtuar ende askush. Si një analogji me rastin e Muçit, askush nuk di të japë një përgjigje të saktë se çfarë e pengon lojtarin që
Pale kur thonë se Kombëtarja është e të gjithëve, kjo është gënjeshtra më ..krenare! Vite më parë, kur Broja ishte “ i vetmi trim në luftë” , flitej shpesh nëpër studio, madje dhe në rrugë, se formacioni i Kombëtares nis nga Broja, pastaj vijnë të tjerët. Dhe një ditë të bukur, Broja përfundoi në shkallët
Si e doni trajnerin? Të jetë i pashëm, apo i pabukur. Të jetë i ri apo me përvojë. Të jetë i guximshëm apo i ekuilibruar? Atë ditë që Partizani vendosi në stol trajnerin Kërnaja, po të vije bast se “demat” do të tërboheshin me këtë trajner, të shikonin si të rrjedhur, sikur i kishe lëshuar
Në Komitet për oponencë! Të futesh në Komitet dhe të bësh oponencë, kjo duket si një ëndërr që ke frikë ta çosh deri në fund. Anëtari më i ri i Komitetit Ekzekutiv të Futbollit, ish-futbollisti i Kombëtares, Geri Cipi, ka vënë “bast” publikisht, me anë të gazetës, se “nuk do t’a çojë dorën lart”, kur
Ishte apo nuk ishte penallti? Kjo pyetje dyzuese bëhet çdo javë sepse pika e bardhë e penalltisë është bërë një vend i bekuar. Ndaj edhe thuhet me humor se “në Superligë loja fillon nga pika e bardhë e penalltisë dhe jo nga pika e bardhë e mesit të fushës! Po këtë javë cila ishte “
Futbolli shqiptar prej vitesh në krizë? Një temë që ndan idhtarët (e pakët) të njerëzve që drejtojnë lojën sot në vend, përballë shumicës ku perceptimi është pikërisht ky: futbolli në vend është saktësisht në epokën e post-komunizmit e ndoshta edhe më i dërrmuar. Sot stadiumet janë bosh, studiot e televizionëve me analistë polemikash, plot. Ironike
E mbani mend një ditë “shkolle në Superlige” kur trajneri Daja rivalitetin e tij me trajnerin e Egnatias, Edlir Tetova e pagëzoi si fabulen e “mësuesit kundër nxënësit”. Pra, Ilir Daja ishte mësuesi, kurse Tetova ishte nxënësi. Nga ajo ditë, gjërat kanë shkuar aq kokeposhte në “klasë” sa… mësuesi me nxënësin kanë ndërruar rolet… Tetova
Rroftë Duka, poshtë Duka ! Mandati i 7 –të i presidentit Duka në krye të futbollit, një jetë e tërë sipër topit dhe ..futbollit. Erdhi me flokë të zinj dhe pa peshë, është bërë si babagjyshi i futbollit, me thinja dhe me barkun si ata sulmuesit që shënojnë gol dhe topin e fusin poshtë fanellës.
Si mund të ndahet fati nga merita e lojës? Kemi dëgjuar shpesh shprehjen ngushëlluese “ nuk patëm fat”! Ndofta ngaqë i dashurojmë shumë “lojerat e fatit”. Edhe Tirana në Derbin e fundit me Partizanin, beson se fati i kishte çuar deri tek shtyllat dhe aspak ne rrugën e rrjetës. Partizani ishte zot i pjesës së
