Njerëzit e presidentit Duka janë gati të rrezikojnë edhe kokën, të ngjiten në majën e Kullës së pambaruar të stadiumit të ri që po ndërtohet në kryeqytet , vetëm për të mësuar se deri ku shkon e vërteta lidhur me kandidimin e Bashkim Finos për postin e presidentit të FSHF-së. Është hera e parë në
Kampionët e vendit kanë humbur një tjetër ndeshje, këtë rradhë pa mundur të shfrytëzojnë fizikun e rënduar të korçarëve dhe duket se asgjë nuk po shkon më mbarë në kampin e tyre. Kjo është humbja e tretë e skuadrës verilindore në vetëm 13 ndeshje të luajtura, ndërsa një sezon më parë ka shënuar vetëm një
E gjithë Shqipëria është nën ujë, duke përjetuar me frikë dhe pasiguri valën e përmbytjeve, kurse futbolli, me mëndjen e tij të lehtë, ka gjetur tokën “e thatë” dhe..kokën e njomë për të vazhduar garën. Ishalla, mos qoftë në emër të besnikerisë ndaj kalendarit. Kur të gjithë janë përmbytur, disave uji u ka përpirë shtëpinë,
Që nga viti 2004, Armand Duka është numri 1 i futbollit shqiptar. Biznesmeni nga Shijaku, që hyri në majë të gishtave në Asamblenë e “dirigjuar” nga Myftar Çela e Sulejman Starova, dhe që (thuhet) pati mbështetjen e heshtur të kryeministrit të asaj kohe, Fatos Nano, dalë nga dalë u ndje si zot shtëpie, dhe tani
Sapo kishte filluar festa e Igli Tares duke hapur shampanjën speciale si drejtori më i talentuar i një klubi të Serisë A, dhe në të dyja vëndet që lidhin zemrën e tij, në Itali dhe në Shqipëri kanë ndodhur ngjarje që kanë ndalur orkestrën. Në Itali , festa u shndërrua në një “dënim”, pasi Tare
Sa herë që vijnë ndeshjet e zemrës, mjeku popullor të mbush recetën : kujdes nga arbitri! Pse do të bënte përjashtim kjo ndeshja Partizani-Skënderbeu, sidomos kur kthen kokën pas. Të gjithë qahen për arbitrat në Superligë, nuk dinë të thonë një emër tek i cili mund të falin besimin, kurse Skënderbeu nuk i ka frikë
Ishte apo nuk ishte? E kaloi vijën fatale topi apo ishte një iluzion i diktuar edhe nga historia mëkatare ndaj Flamurtarit? Në një vend që besohet se futbolli është “industria” e fjalëve, as kamerat nuk të ndihmojnë që të flakësh dyshimin, siç ndodhi përsëri me Flamurtarin ndërsa ndeshej me Teutën. Nuk është më fjala për
Italiani Panuçi, sa ka vënë këmbën në Shqipëri, ka premtuar se do të jetë tipi i kundërt i De Biazit në stilin e lojës si fillim, duke i vënë flakën “autobuzit” para portës, pastaj, edhe në jetë private, do të mësokemi një italishte tjetër. Disi më të çiltër se ajo e Xhanit, e cila po
Edhe ti Brut më qëllon me thikë? “Perandori” ynë i futbollit është gati të marrë borxh frazën epike të Çezarit, për t’iu kundërvënë ish-mikut të tij, Igli Tare, fjalët e të cilit këto ditë, ishin si thika që goditen “pabesisht” zemrën e sëmurë të futbollit. Si dikur në lojë, biondi ka dribluar edhe si zyrtar,
Pep Guardiola tha dikur me sinqeritet dhe diplomaci se, “nëse nuk do të kishte qenë Mesi, unë do të kisha mbetur trajner në kategorinë e dytë”. Ramadan Ndreu nuk është Guardiola, por një trajner shqiptar, njeri tipik i futbollit të këtij vendi që ka manovruar shumë mirë mes detyrës në stol dhe asaj në zyrë,
