Fëmijët mbajnë radhë në fund të Vitit për të takuar Plakun e Vitit të Ri me ëndrrrën për të marrë dhuratë lodrën e preferuar, kurse burrat e futbollit, presidentët e topit ndër shtete, kudo në Botë, mbajnë radhë për të takuar Zotin e madh ngaqë “lodra e tyre” nuk është në thesin e Babagjyshit. Janë
Nuk është më lajm që mban erë lokalesh as pjellë e fantazisë, por korçarët janë futur kokë e këmbë për ta nxjerrë në ..breg Luftëtarin, duke synuar për t’i marrë sulmuein Bregu. Xhevairi i vogël gjirokastrit, ai që i kaloi poshtë hundës trajnerit kampion nesti Gjoka, kur ishte tek Flamurtari, ka nxitur bisedime që kanë
Padyshim që presidenti kuksian, Safet Gjici, fitoi shumë pikë me caktimin e trajnerit të ri. Jo se është e sigurt që do të ketë sukses, pasi në futboll asnjëherë nuk parashikohet, aq më shumë kur të huajt vijnë në Shqipëri, por gjithsesi Peter Pakult është një emër i rëndësishëm i trajningut dhe një vlerë e
Tashmë pothuajse kanë përfunduar të gjitha nga fesëta tradicionale që përgjithësisht i shkund mirë shqiptarët. Mund te ketë mbetur ndonjë mbeturinë nga gjeli i detit, barku i fryrë si kacek, si dhe era e barutit nëpër rrugët e qyteteve. Ndërkohë që për futbollin, ditët monotone do të vazhdojnë ende, ashtu siç ka ndodhur pothuajse gjithmonë
Flamurtari i brezit të artë të viteve 80-90- të, ata që janë në fotografi, ka bërë histori në Europë për lojën që mbetet si një hit nëpër breza, ndërsa Flamurtari i sotëm ka “gjetur” një rrugë të pashkelur ndonjëherë për t’u bërë tepër i njohur në Europë. Është fitues i një “trofeu” unikal,pale kur mendon
Dikur, në kohën e “Enverit”, thuhej një barcaletë me një baba që ia kishte shtruar me të ngrëna e të pira në klubin e lagjes, ndërsa e kishte harruar fare djalin. Ky i shkreti iu afrua të jatit dhe i tha: O ba, po për mua nuk do marrësh gjë? Babai, që ishte te dopio
Futbolli ka gjetur mënyrën për t’u futur pa leje në festivalin e 56-të, madje ka shkuar edhe më larg se pretendimi i jurisë. Për njerëzit e topit nuk është fituese kënga “Mall” , por një tjetër, tejet spontane dhe plotësisht befasuese. Hapet zarfi jonë dhe zbulohet sekreti: Teksti Kristian Panuçi, Muzika Adi Krasta dhe kënga
Ishte apo ç‘ishte ajo humbja flakëruese me 5 gola në Gjirokastër! Një humbje nga ato që qan më shumë për të madhin sesa gëzohesh për tërbimin e më të voglit. Një shpërfytyrim nga ato që sipas zakonit shqiptar, në vend të veshës rrobat e festës kur një ekip i vogël poshtëron një ekip të madh
Kur majin e kaluar Skenderbeu u vodh ne Kukes dhe kjo I kushtoi titullin kampion, presidenti korcareve deklaroi se kjo eshte federate e krimit dhe shkoi dhe me larg, duke thene “se me vjen turp qe jam pjese e ketij futbolli”. Pak dite me vone e kuptoi se kishte gabuar pasi ju kujtuan titujt e
Dikur, nja dy shekuj më parë, kur flitej për diferencën mes Anglisë dhe vendeve gjermane (ende të pabashkuara) thuhej se “në Angli, opozita është pjesë e sistemit, ndërsa në vendet gjermane, ajo quhet shkatërruese e sistemit”. Në futbollin shqiptar, ende sot e kësaj dite opozita quhet sërish shkatërruese e sistemit. Nëse shikon sesi po shkon
