Diego Maradona, i cili në periudhën para vdekjes vuante nga varësia ndaj alkoolit dhe ndodhej “jo në gjendjen e tij normale”, nuk duhej të ishte larguar nga spitali për t’u rikuperuar në shtëpi, por duhej të ishte shtruar në një qendër rehabilitimi. Në këtë përfundim ranë dakord dy ekspertë, të cilët dëshmuan në ditën e 38-të të gjyqit që po heton rrethanat e vdekjes së legjendës argjentinase në vitin 2020, ndërsa ai po rikuperohej në shtëpi pas një ndërhyrjeje neurokirurgjikale. Psikiatri José Luis Covelli deklaroi se, përtej operacionit, Maradona vuante nga “një gjendje konfuzioni që lidhej me abstinencën nga alkooli dhe për këtë arsye nuk ishte një pacient i përshtatshëm për t’u larguar nga spitali”. Sipas tij, pas operacionit ai shfaqte “agjitacion psikomotor, impulsivitet, nervozizëm dhe përpjekje për t’u arratisur”, simptoma që e bënin të domosdoshëm trajtimin në një institucion të specializuar.

“Ky është një pacient për të cilin është i nevojshëm kujdesi institucional. Kujdesi në shtëpi nuk i plotëson kushtet e nevojshme për monitorimin e progresit kognitiv të pacientit në këtë konfuzion”, këmbënguli Covelli. Në të njëjtën linjë u shpreh edhe patologu Ramiro Larrea, i cili tha se futbollisti “nuk ishte në gjendjen e tij normale, ai po kalonte një episod abstinence, gjë që po ia vështirësonte menaxhimin”. “Ai duhej të ishte shtruar në një qendër rehabilitimi”, shtoi eksperti. Larrea theksoi gjithashtu se kujdesi i organizuar për Maradonën nuk mund të konsiderohej realisht si shtrim në spital. “Kujdesi në shtëpi u organizua, i cili nuk ishte në të vërtetë shtrim në spital. Ishte më shumë si monitorim në shtëpi”, deklaroi ai, duke iu referuar rezidencës së marrë me qira në Tigre, në veri të Buenos Airesit, ku Maradona po rikuperohej. Legjenda argjentinase u gjet e vdekur aty mëngjesin e 25 nëntorit 2020, pas një krize kardiorespiratore të shoqëruar me edemë pulmonare. Sipas ekspertëve që kanë dëshmuar gjatë gjyqit, Maradona kishte vuajtur për disa orë para se të ndërronte jetë. Procesi gjyqësor, i cili nisi në mesin e prillit, është përqendruar në mënyrë të veçantë te pamjaftueshmëria e pajisjeve mjekësore në rezidencën në Tigre, si dhe te kujdesi dhe kontrollet që Maradona duhej të merrte në konsideratë, duke pasur parasysh historinë e tij mjekësore, veçanërisht problemet me veshkat dhe zemrën.

Të dy ekspertët janë pjesë e një komiteti mjekësor ndërdisiplinor me rreth 20 specialistë, përfshirë edhe ata që kryen autopsinë, i ngritur në vitin 2021 nga autoritetet gjyqësore për të hetuar rrethanat e vdekjes së Maradonës, një ngjarje që shkaktoi tronditje të madhe në Argjentinë. Gjatë gjyqit, anëtarët e këtij komiteti kanë qenë ndër kritikët më të ashpër të kujdesit që Maradona mori, ose nuk mori, në javët e fundit të jetës. Në raportin e tyre të vitit 2021, ata arritën në përfundimin se ish-futbollisti ishte “braktisur në dorë të fatit të tij” nga ekipi mjekësor dhe se “shenjat e vdekjes së afërt” ishin injoruar. Shtatë profesionistë të shëndetësisë, mes tyre një mjek, një psikiatër, një psikolog dhe infermierë, po gjykohen për neglizhencë të mundshme fatale. Procesi pritet të zgjasë deri në tetor, ndërsa të pandehurit përballen me dënime deri në 25 vite burg.