Fjalët e presidentit Duka ditët e fundit , ose më mirë të themi letra e “dashurisë” për trajnerin e Kombëtares, Edi Reja, nuk mund të kalonin pa lënë gjurmë. Çfarë do të donte të dëgjonte më shumë një trajner 74 vjeçar, mu në ditët më depresive të zanatit të tyre, kur futboll-mania është mundur nga..Pandemia!
Që stadiumi “Air Albania” do të merrte çmim ndërkombëtar, ky ishte si një bast që e ke të vdekur fundin e ndeshjes, por që do ta fitonte tek “thembra e Akilit”, tamam tek arkitektura e tij , për këtë askush nuk mund të vërë dorën në zjarr.. Duket si një rofeshatë në një lojë arkitekturore
Ndërkohë që Europa ka filluar të qartësohet, duke vendosur gjithkush individualisht se çfarë do të ndodhë me futbollin e tij, në Shqipëri prej ditësh ka filluar një ndeshje e çuditshme. Fillimisht, të gjithë u përfshinë në garën e asaj që u quajt “paga e luftës”, që me fjalë të thjeshta nuk ishte tjetër, veçse një
Sa herë që jepeshin penallti budallaqe, nga ato që vetëm arbitrat tanë mund t’i fërshëllejnë, kërkonim ngushëllim tek shpjegimi komik : “ Duket sikur duket, por, në fakt, nuk duket si penallti”. Përse na u kujtua këto ditë kjo perlë dyzimi ? Sepse edhe presidenti i FSHF-së, zoti Duka, në fjalën e tij drejtuar klubeve
Mos harroni dorën, se koka nuk ju duhet në Asamblenë e Përgjithshme! Ky do të ketë qënë slogani i ftesës së FSHF-së për klubet e futbollit, kur shikon se sistemi i “dorës në allçi” është përsosur edhe në versionin online! Edhe në kohën e Pandemisë, kur e gjithë bota e futbollit ka hapur gojën për
Pse bien këto daulle për padurimin e Superligës për të rifilluar kampionatin? Përse futbolli po përgatitet të bëjë gafën e radhës në “takimin e dytë” me Covidin? ( eprori ynë tha se nuk është gjë tjetër, veçse një grip i radhës). Edhe Bundesliga, kampionati më i disiplinuar, që ishte kthyer keto ditë, në një objekt
Si ajo gruaja në Berat, e cila u bë e famshme me thirrjen e pavdekshme : “Aman, vetëm të pajtohen politikanët, të mos grinden me njëri-tjetrin se populli është gati të qëndrojë dhe pa bukë dhe pa ujë”. Edhe populli i mbijetuar i futbollit, sidomos në kohën e Pandemisë, është gati të sakrifikojë: “ Vetëm
Çfarë nuk kemi dëgjuar për këtë virusin që dribloi edhe vetë futbollin! Dikush thotë se është shumë inteligjent, të “driblon” një herë dhe kjo nuk mjaftoka, të kthehet përsëri, si për të thënë se kësaj loje nuk i dihet fundi. Ajo që ka ndodhur me Dibalën, sulmuesin mëndjehollë , që driblonte..”çfarë i dilte para”, ka
Sa më shumë flitet se Bundesliga apo kampionate të tjerë po bëhen gati të zbarkojnë në fushë , aq më shumë po na largohen! Siç duken bathët, futbolli nuk duhet vënë dy herë në bankën e të akuzuarit: një herë në fillim si përhapës i epidemisë, ku ndeshjet luheshin me Covidin që bridhte në fushë
Kur flitet për para, për shuma të majme që mbërrijnë nga UEFA, futbolli zyrtar bëhet kaq driblues, kaq i pakapshëm në ndershmëri, sa edhe vetë dekani i driblimit Leo Mesi.. do të turpërohej para tyre. Dhe një nga fintet më spektakolare gjatë kohës së Pandemisë, ka të bëjë jo me luftën kundër virusit, por me
